Setiap petang dalam perjalanan saya balik ke rumah, saya selalu ternampak sorang makcik ni. (Saya namakan makcik ni Makcik Limah) Sebab rambut dia panjang sebijik macam hantu Kak Limah dan yang tak syoknya dia selalu berkemban kain batik. Port dia sama ada kat bus stop atau dia kan berjalan-jalan kat tepi jalan.
Makcik ni kurang waras orangnya, tapi dia tak pernah mengganggu orang (saya je terganggu tengok dia sebab seksi sangat…..berkemban siot dok plak tepi jalan!) Selalu saya tertanya-tanya, siapa makcik ni, ada keluarga tak makcik ni, dok kat mana makcik ni, makan apa agaknya dia hari ni, mana rumah makcik ni, dan macam-macam persoalan bermain kat kepala saya. Tapi sampai hari ni saya tak tahu siapa dia walau hampir setiap hari saya akan nampak dia. Kadang-kadang terfikir juga, apa agaknya yang difikirkan makcik ni bile dia lepak kat bus stop tu.. Jadi saya ‘terjemahkan’ pemikiran makcik ni dalam puisi kat bawah ni…
Makcik ni kurang waras orangnya, tapi dia tak pernah mengganggu orang (saya je terganggu tengok dia sebab seksi sangat…..berkemban siot dok plak tepi jalan!) Selalu saya tertanya-tanya, siapa makcik ni, ada keluarga tak makcik ni, dok kat mana makcik ni, makan apa agaknya dia hari ni, mana rumah makcik ni, dan macam-macam persoalan bermain kat kepala saya. Tapi sampai hari ni saya tak tahu siapa dia walau hampir setiap hari saya akan nampak dia. Kadang-kadang terfikir juga, apa agaknya yang difikirkan makcik ni bile dia lepak kat bus stop tu.. Jadi saya ‘terjemahkan’ pemikiran makcik ni dalam puisi kat bawah ni…
PUISI JIWA KACAU BY MAKCIK LIMAH
Apa? Apa tu?
Bunyi bising mengganggu ku
Krung! Kreng! Krung! Kreng!
Pening aku tengok ia berpusing-pusing!
Siapa? Siapa tu?
Yang kata aku seksi
Ini fesyen Angelina Jolie
Tapi tak ada siapa yang mengerti!
Kenapa? Kenapa tu?
Asyik pandang-pandang kat aku
Ini istana hinggap kesayanganku
Walau tanpa tingkap dan pintu!
Bila? Bila tu?
Aku pun tak tahu
Sampai naik bosan aku menunggu
Tak ada siapa yang mahu
Bagaimana? Bagaimana tu?
Kalau tiba saat itu
Sudah tentu aku tak merapu
Tak ada siapa mengganggu
Untung? Untungkah aku?
Sudah tentu aku untung
Dosa aku tak dihitung
Kalau tak, mesti tak tertanggung.
Terima kasih!
No comments:
Post a Comment